 |
РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ
|
|
Вобразы мілыя роднага краю,
Смутак і радасьць мая!..
Якуб Колас
|
|
|
|
|
|
|
Пара коней із грывай, як косы, чэша вецер гнядое прадно. З-пад капытаў, з-пад кутых калосаў толькі сыплюцца іскры агнём. Як на крылах, у ноч пралятаем, ў сэрцы зораў асыпаўся жар; вецер польны мацьней абдымае і цалуе, і песьціць у твар. Месяц вострыць аб неба сталь-рогі, зіхаціць над пасьцельлю палёў. Нанач вецер ля ціхай дарогі косы белым бярозам расплёў. Пара коней і сэрца бяз страху на радзімых дарогах ўначы... У нястрымным разгульным размаху нам ад ветру адно не ўцячы.
1942
|
|
|
|
Падабаецца
Не падабаецца
|
|
2009–2020. Беларусь, Менск.
|
|
|